Evlilik Bağ Kurma İhtiyacıdır

18 Haziran 2017HaberlerYorum Yok »

vesikalik-11Psikiyatr Mehmet Zihni Sungur, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Öğretim Üyesi.

-Türk toplumunun psikolojisi nasıl?

Dünyaya baktığınızda ne kötü ne de iyi, onu kötü ya da iyi yapan sadece bizim algılarımız, keşke bunu bir anlasak. Algılarımız da hayatın bize nasıl davrandığıyla alakalı. Cömert davranmışsa bu dünyanın iyi bir yer olduğuna inanıyoruz, davranmamışsa, tersi. Ama çok daha önemli bir şey var aslında. Bu dünya ne olursa olsun bizim ne yaptığımız önemli. Biz sadece piyon muyuz yoksa dünyanın etkileri üzerinde kişiliğimizi koruyabiliyor muyuz? Dünyada kapladığımız küçücük yerde maksimum anlamlı tavrımız ne olabilir? Ben böyle bakmaya çalışıyorum hayata.

-Türk toplumunun özellikleri nedir peki?

Güce önem veriyoruz. Kahraman ihtiyacı duyuyoruz. “Hep” ya da “hiç”lerimiz var. Düşünce hatamız hep oradan başlıyor. Genellemelerimiz çok, keyfi çıkarımlarımız da.. Olumsuza odaklanıyoruz maalesef. Bir insan ya iyi ya kötü, ya doğru ya yanlış, ya başarılı ya başarısız….

-Gri alan yok yani…

Yok. Sıfır ile yüz var sadece ve arasındaki rakamlar yok. Kahraman ya da vatan haini. Oysa hayatın kendisi bu sıfırla yüz arasındaki yolculuk değil mi aslında? Bu aralar çok moda herkes hayatın anlamının peşinde ama yanlış yerlerde arıyoruz. Bir insan sürekli aynı stratejiyle yaşadıysa, başka bir stratejiye geçemediysek, aynısının dozunu artırıyoruz. Örneğin susması için çocuğa bağırmak, işe yaramıyorsa daha fazla bağırıyoruz. Olmadı dövüyoruz. Oysa değiştir yolu… Arayarak, çabalayarak bul, farelerden daha akıllı olmamız lazım.

-Çocuklarda o gayret var…

Var tabii… Büyüdükçe o gayreti unutuyoruz. Yürümeyi öğrenene kadar bir bebek normalde kaç kez düşer? En az 250… Biz o bebeğe yere düştüğü zaman “Salak beceremiyorsun, deneme işte!!’’ demiyoruz. Alkışlıyoruz. Çocuk neyi anlıyor? Gayretin alkışlandığını.. Çocuk ilkokula gitmeye başladığından itibaren dünya ne diyor? Dörtgöz, cüce, şişko… O alkışlanan çocuk neyi görüyor? Gayret falan alkışlanmıyor, sadece başarı alkışlanıyor. Eskiden daha çok model vardı, şimdi o da tek tipleşmeye başladı.

-Bu yüzden mi şiddet artıyor?

Evet. Etrafımız modellerle çevrili ama gittikçe azalan bu modellerin bunda sorumluluğu çok tabii. Ailede başlıyor, okulda devam ediyor, iş hayatı, siyasetçiler, basın derken her şey bize model zaten. Şiddetin nedeni çok. Dikkatin en yoğun olduğu dönemde şiddetin artması son derece ilginç. Farkındalık var ama artış da var.

-Ne demek bu?

Şiddeti konuşmak yeterli değil maalesef. Biçimlerini öğrenip önlem almamız lazım. Dil bisturi gibidir. Ruha ve iç dünyaya açılan yaralar kolay kapanmıyor. Söylediğimiz cümlelerin içindeki agresyonu azaltmamız lazım. Şiddetin arkasında öfke, öfkenin arkasında çoğu zaman kırılmışlık var. Haksızlık duygusu… O haksızlık algısı toplumda yaygınlaştığı zaman iş zor. Seçenek sunmamız lazım, az haklı, yarı haksız vs gibi… Ya hep ya hiç değil yani… Ya haklı ya haksız değil. Bir insan tamamen haksız olamaz ya da haklı gibi…

Bir politikacı tamamen yanlış olamaz örneğin. Zaten dört dörtlükse 10 yıl sonra ne öğrenecek o hayattan? Hepimiz öğreniyoruz, gelişiyoruz…

-Boşanmalar da artıyor…

Artıyor.

-Ya cinsellik?

Konuşulur hale geldi artık. En azından “Sorun var’’ şeklinde bir sinyalin farkındalığı anlamına geliyor. Farkındalık var ama inanılmaz kötü kullanıma açık bir alan. Herkes cinsellik konusunda uzman. Evlilik terapisti, yaşam koçu… Nasıl oluyor bu? Uzman dolu bu ülke. Uzman ila azman arasındaki fark önemli… Bu kadar konunun olduğu yerde bu kadar koç olmasına da şaşırmamak lazım tabii. Bu arkadaşlar her şeyi her işi yapıyor. Olacak iş değil. Bilenle bileni ayırmak lazım.

-Ekrana çıkacak uzmanlara kriter geliyor, ne diyorsunuz?

Nasıl yapıldığına bağlı tabii.. Ama haklılar. Her önüne gelen hatta her parayı bastıran konuşuyor. Kanala para verip istediğiniz yayını yapabiliyorsunuz, 6 ay önce öğrendim tesadüfen, çok tehlikeli. Meslektaş dediğim grup geniş ama bazen dehşete düştüğüm oluyor. Dünya literatürüne giren bir uygulama oldu Türkiye’den, ben yazdım. Adam “vaginismus’’ tedavisi için “künde” tekniği önermiş.

-Şaka mı bu? Kadın kasılıp kalınca güreşin mi diyor?

Şaka değil. Adı künde ve tedavi olarak öneriliyor. Dünyanın hiçbir yerinde böyle bir teknik yok. Öyle bir noktaya getirirsiniz kadını hareket edemez, o zaman yapın diyor… Dehşet verici!

-Ağzım açık kaldı…

Daha neler var.. Botokstan tutun da… Yani demek istediğim kötü kullanıma açık bir alan ve karnemiz çok kötü maalesef. Kadın cinselliğini tanımıyoruz. Işlev bozukluklarını bilmiyoruz. Kadının tepkisi ve fizyolojisi çok farklı. Daha yeni keşfediyoruz. En zorluk çektiğimiz alan kadınlarda orgazm sorunu, ilgi istek bozukluğu.

-Artık sekssiz evlilikler var…

Evet, çok doğru. Örneğin başka bir sorunla geliyor çiftler, laf arasında “Zaten 5 yıldır seks yapmıyoruz” diyor. Eşlerin ikisinde de cinsel işlev bozukluğu varsa zaten aldırmıyorlar. Taraflardan biri sorun olarak görüyorsa ancak bize geliyor. Evlilik yeni başladıysa sorun olabiliyor. Sonrasında sorun olmuyor. Biz evlenirken hayal ettiğimizle evleniyoruz olanla değil. O yüzden aşk bir görme kusuru diyorum ya.. Seks dışında başka faktörleri ön plana çıkarıyor eşler ve seksi önemsemiyor. Mesela çocuk… Geniş ailenin aynı evde yaşaması. Seks erteleniyor. Ama seksi ertelerseniz, hayatınızdan çıkarırsanız, zamanla buna duyulan ihtiyaç gittikçe azalıyor.

-İyi bir şey mi bu?

Değil tabii. Sorunlar başlıyor. Birinin ötekini dengelemesi gerekiyor. Erkek seksi istiyor, dillendiriyor, kadın daha az dillendiriyor. Mesela muhafazakâr kesimdeki çiftler bu konuda çok daha iyi. Problemleri dillendiriyor ve çözümü için çaba harcıyor, uzmanın önerdiklerini uyguluyorlar. Bizim o çok entelektüel, her şeyi bilen kesim, her şeyi sorguladığı gibi bunu da sorguluyor, niye yapacağım, böyle tedavi mi olur falan diyebiliyor. Her kesimde “cinselliğin” yaşamın kaçınılmaz bir parçası olduğunun farkında olarak bir hareket var. Bu iyi bir şey.

-Diziler, evlilik programları… Ne düşünüyorsunuz?

Dallas vardı, bu nasıl iş derdik, şimdi her yerde… Normalize ediliyor çarpıklıklar. En çok da sadakatsizlik yoruyor, üzüyor insanları. Özendirmemek lazım. Sıradanlaştırmamak lazım. Evlilik programlarına gelince, bakamıyorum bile… Gülsem mi ağlasam mı bilemiyorum. Evliliği alışverişten ibaret sunmamak lazım. Bedeller ve ödüller dengesidir aslında bedeller ödülleri geçince iş biter. Sadece maddi olanlardan bahsetmiyorum kuşkusuz. Bir evliliği başlatmak o kadar kolay ki, bir bakış da başlatabilir. Ama sürdürmek başka… Önemli olan evlenmek değil mutlu bir şekilde götürmek… Evlilik birlikteliğin tek başınalığına karşı zaferidir!

-Evliliğe inanıyor musunuz?

İnsanların bağ kurma ihtiyacına inanıyorum. Ve bu bağ kurma ihtiyacına sosyal ve yasal açıdan en iyi paketin hâlâ evlilik olduğunu düşünüyorum.

 Habertürk Gazetesi- Balçiçek İlter Röportajı
Okunma Sayısı : 3.708

Yorum yapın

Dünden Bugüne

Hadis-i Şerif Düşmanlığı

Bizim halkımız Kur’an-ı Kerimi pek bilmez. Bu elbette büyük bir eksikliktir fakat yine de dinimizi Peygamber Efendimizin hayatı ile öğrendiğimiz için halkın inancı sağlamdır. Batılılar yüzyıllar boyunca İslam ülkelerine hoca kılığında ...
Devamını Oku

Güzel Söz

"Bir ev halkı birbirine iyilik ve ikramda bulunduğunda Allah üzerlerine rızık akıtır ve Allah'ın himayesinde olurlar. (Hadis-i Şerif)

Kitap

Yuvamızda Huzur Bulalım Diye

Huzur, modern dünyada, moda dışı bir kelime gibi duruyor artık. Oysa, Huzur; ne tatlı bir kelimedir. Huzur; ruhun, zihnin ve bedenin sükûnet bulma hâlidir. Huzur; gönlün yatışması, nefsin tatmin olmasıdır. Huzur; baş dinçliği, gönül ...
Devamını Oku